Nazioarteko Finantza Erakundeak: Nazioarteko Diru Funtsa eta Munduko Bankua


Honako hauek dira Nazioarteko Finantza Erakundeak: Nazioarteko Diru Funtsa (NDF) eta Munduko Bankua (MB). II. Mundu Gerraren ondoren sortu ziren, nazioarteko ekonomia berreskuratzea sustatzeko, merkataritza-, finantza- eta diru-trukeak aginduz eta kudeatuz.

Munduko Bankuak garapenaz arduratu beharko luke, epe laburreko tokiko proiektuen finantzamenduaren bidez (azpiegiturak sortzea, nekazaritzari, enpresa txiki eta ertainei laguntzea…).

Nazioarteko Diru Funtsak diru-agindu berria ezarri eta ordainketa-balantza orekan mantentzeko zailtasunak dituzten herrialdeei laguntzeko ardura izan beharko luke, eta, horretarako, epe laburreko maileguak emateko ardura.

Bi erakunde horiek politika horiek arrakasta gehiagorekin ala gutxiagorekin garatu zituzten hirurogeita hamarreko erdialdera arte, aldaketa-tasak araututa zeuden bitartean eta kapitalaren mugimenduaren gainean kontrola zegoen bitartean.

Bihurgarritasun librearekin eta zorraren krisia eragiten duten petrolioaren bi krisiekin, bi erakundeek paper protagonista hartu zuten Hegoaldeko herrialdeen politika ekonomikoak definitzean, eta “Washingtoneko Kontsentsu” izenekoak ordezkatutako ortodoxia ultraliberalaren ordezkari nagusi bilakatu ziren.

Nazioarteko sindikatu-mugimenduak, bi erakunde horien jardueren aldeko jatorrietan, zalantzan jarri ditu, erabat, bi erakunde horiek herrialde zorpetuei ezarritako Egiturazko Doikuntza Politikak, izan ere, gizarte-balantzea eta emaitza ekonomikoak apalagoak dira.